Beaudine: "Sinds Dewi (1,5) naar de opvang gaat, durft ze een stuk meer."
Positieve start
“De keuze om Dewi naar de opvang te laten gaan was praktisch, al vonden Jako en ik het óók belangrijk voor haar ontwikkeling,” begint Beaudine. “Als we de opvang niet nodig hadden gehad voor ons werk, hadden we onze dochter er alsnog een deel van de week naartoe gebracht. We weten dat kinderen daar positieve ervaringen opdoen en dat wilden we Dewi ook meegeven,” vertelt ze. “Spannend vond ik het wel, maar tijdens de kennismaking verdween dat gevoel eigenlijk meteen. Ondanks alle kinderen die er waren, hing er een rustige sfeer. We dachten gelijk: dit zit wel goed.”
Spel dat thuis verdergaat
Sinds Dewi naar de opvang gaat, ziet Beaudine thuis allerlei nieuwe ontwikkelingen. Vaak zitten die in de kleine dingen. “Laatst zat ze bijvoorbeeld thuis op haar knietjes met een autootje te spelen: erachteraan door de kamer, mét geluid erbij,” zegt ze. “Klinkt misschien vanzelfsprekend, maar dat hadden we haar nog niet eerder zien doen of voorgedaan. Ik vond dat fantastisch, omdat het laat zien dat ze op de opvang andere kinderen observeert en zo nieuwe dingen leert.” Hetzelfde ziet Beaudine terug in Dewi’s bewegingen. “Zo had ze het laatst thuis over ‘springen, springen, springen!’, terwijl ze al een beginnende springbeweging maakte. Dat had ze die dag op de opvang van een ander kind geleerd. Echt mooi om te zien is dat.”
Sociale stappen en nieuwe woorden
Ook op sociaal vlak gebeurt er wat, ziet Beaudine. “Voordat Dewi naar de opvang ging, vond ze het in de buurt van andere kinderen niet altijd even fijn,” zegt ze. “Sinds ze bij de opvang komt, is ze een stuk minder eenkennig. Ze stapt veel makkelijker op andere kinderen af, geeft iets aan een ander, zegt gedag of zwaait even. Het is leuk om te zien dat ze het contact nu zelf opzoekt. Ook met volwassenen trouwens. Daarnaast pikt ze op het kinderdagverblijf heel wat nieuwe woorden op. Daardoor merken we dat de opvang ook bijdraagt aan haar taal-spraakontwikkeling.”
Uit de comfortzone
“De pedagogisch professionals hebben Dewi echt gestimuleerd om af en toe eens uit haar comfortzone te stappen,” vertelt Beaudine. “In het begin lieten ze ons weten dat Dewi nieuwe dingen soms spannend vond en ze haar daarom vaak wat extra ondersteuning gaven. Buitenspelen vond ze eerst bijvoorbeeld maar niets, dus speelden de professionals even met haar samen of deden ze het aan haar voor. Dat heeft goed gewerkt, want inmiddels vindt ze buitenspelen geweldig en gaat ze helemaal los in de zandbak of op de glijbaan,” zegt Beaudine.
"Juist doordat ze haar in het begin zo goed hebben begeleid, heeft ze het vertrouwen gekregen om nieuwe dingen te proberen. Dat zien we thuis ook terug."
“Laatst was het Modderdag en was Dewi zelfs één van de eerste kinderen die de modder in ging,” gaat Beaudine verder. “En dat terwijl de professionals dachten dat ze het misschien niet zo leuk zou vinden. Juist doordat ze haar in het begin zo goed hebben begeleid, heeft ze het vertrouwen gekregen om nieuwe dingen te proberen. Dat zien we thuis ook terug. Zo kruipt Dewi nu met alle plezier door de kruiptunnel die we in de tuin hebben staan, terwijl ze dat eerst nog niet durfde.”
Creatieve duizendpoot
“Soms ben ik verbaasd over wat mijn dochter al blijkt te kunnen,” vertelt Beaudine. “Laatst kwam ze bijvoorbeeld van de opvang terug met haar eigen vingerverf-creatie. Ik dacht zelf dat ze daar nog wat jong voor was. Maar als ze dan met zo'n mooi knutselwerk thuiskomt, denk ik: ‘O ja, dat kan ze dus ook al!’ Dan is het natuurlijk leuk om thuis door te pakken op wat ze op de opvang heeft ontdekt. Zo zijn we nu veel aan het kleuren en knutselen en vraagt Dewi daar zelf ook om.”
In goede handen
“Elke keer dat ik mijn dochter bij de opvang uitzwaai, weet ik dat ze in goede handen is bij de pedagogisch professionals,” zegt Beaudine. Zij zijn echt geweldig voor Dewi. Ze geven haar veel persoonlijke aandacht, weten precies hoe ze in elkaar zit én wat ze nodig heeft om steeds stapjes in haar ontwikkeling te zetten. Dat doen ze met heel veel liefde en kennis, wat mij gewoon een heel goed gevoel geeft. Als ik haar kom ophalen, denk ik vaak: ‘Ik had er net zo goed een uur later kunnen zijn, zó naar haar zin heeft ze het hier.”