Janice onthaast op d’r Janice’s

“Ik kwam via Kind&co ludens in aanraking met mindfulness. De organisatie bood het mij aan in een periode waarin ik wat minder lekker in mijn vel zat. Tijdens de eerste sessies dacht ik: ‘Dit is niets voor mij, hier heb ik het geduld niet voor.’ Maar daar moest ik even doorheen. Na een tijdje merkte ik echt verschil: ik werd rustiger. Sindsdien ben ik veel meer met mindfulness bezig. Het helpt me stilstaan bij het moment en haalt de haast uit de dag.” 

“Eigenlijk gaat dat vanzelf: je hoeft alleen maar de nieuwsgierigheid van kinderen te volgen. Zij staan stil bij dingen die wij vaak over het hoofd zien. Tijdens een wandeling stoppen ze soms bijvoorbeeld wel tien keer bij een plantje. Dan ga ik daarin mee en vraag ik: ‘Wat zie je precies?’ Zo ontstaat er vanzelf ruimte en aandacht voor wat ze ontdekken. Laatst ging een kind op de grond liggen om naar de wolken te kijken. Dan ga ik er gewoon naast liggen. Voor je het weet liggen er tien kinderen mee te kijken en te praten over wat ze zien. Dat prikkelt hun fantasie, omdat elk kind weer iets anders in de wolken ontdekt.” 

“Even stilstaan in het moment zorgt voor meer rust in de groep en wakkert de nieuwsgierigheid van kinderen verder aan. Loopt de planning iets anders omdat we uitgebreid stilstaan bij een worm die ze hebben gevonden? Alleen maar leuk. Laatst vroeg een jongetje op de groep aan mij: ‘Wist je dat mieren ook zuurstof uit zand halen?’ Ik had geen idee, maar daarna stonden we buiten met een groepje kinderen geconcentreerd naar de mieren te kijken. Door zulke momenten ruimte te geven, leren kinderen wat ze leuk en interessant vinden. Dat is goed voor hun zelfkennis en zelfvertrouwen, maar bijvoorbeeld ook voor hun taalontwikkeling. Want kijken naar hoe zo’n worm door de aarde kruipt, brengt weer allerlei nieuwe woorden en leuke gesprekjes met zich mee.” 

“Ik stimuleer collega’s om zich ook meer te laten leiden door de nieuwsgierigheid van de kinderen. Daardoor voelen kinderen zich meer gezien en gehoord én wordt de sfeer leuker. Als professional ben je op zo’n moment echt onderdeel van de groep, in plaats van alleen ‘de juf’. Soms merk ik dat collega’s een activiteit graag precies volgens plan willen uitvoeren. Dan moedig ik ze aan om te kijken in hoeverre ze kunnen meegaan met de ideeën van de kinderen zelf. Het gaat bij een activiteit niet om het einddoel, maar juist om de wisselwerking en interactie met de kinderen.” 

“Omdat het de dag fijner maakt voor kinderen én collega’s. Bij ons kunnen collega’s bijvoorbeeld zelf workshops inplannen en activiteiten bedenken. Dan vraag ik ze vaak: ‘Wat vind jij zelf leuk en wat kun je van jezelf meenemen?’ Een collega van mij doet bijvoorbeeld aan judo. Hoe leuk is het om de kinderen daar op de opvang iets van te laten zien? Op die manier geef je iets persoonlijks door, en voor kinderen is het extra leuk om iets nieuws te leren van iemand die ze al kennen.”  

“Dat er veel ruimte is voor wie je bent, als persoon én professional. Op de werkvloer is er volop aandacht voor wat jou energie geeft, wat je wil leren en waarin je nog wil groeien. Dromen, wensen en ideeën kun je altijd delen, en daar wordt echt naar geluisterd. Zo blijf je jezelf ontwikkelen, net zoals we dat voor de kinderen belangrijk vinden.”